Deze methodologisch correct uitgevoerde systematische review en meta-analyse toont aan dat oefentherapie bij patiënten met axiale spondyloartritis leidt tot een statistisch significante verbetering van ziekteactiviteit, functionele capaciteit, pijn en vermoeidheid, maar geen effect heeft op inflammatoire parameters zoals CRP en sedimentatie (ESR). De effecten op de gevalideerde schalen voor ziekteactiviteit en functioneren zijn echter klinisch niet relevant. De subgroepanalyses leverden bovendien geen bruikbare hypothesen op over de impact van specifieke kenmerken van de oefentherapie (zoals type en dosis) op de uitkomsten. Behalve met statistische en klinische heterogeniteit van de geïncludeerde studies moeten we ook rekening houden met belangrijke vormen van bias, die de robuustheid van de resultaten verzwakken.

Uit deze systematische review en meta-analyse is het onmogelijk om conclusies te trekken. De methodologie is zeer zwak en de meta-analyse van de effectgroottes voor de verschillende interventies is misleidend. Naar analogie met de resultaten van een eerdere systematische review lijkt excentrische oefentherapie het beter te doen dan andere vormen van therapie. Verder onderzoek naar deze en naar andere behandelingen van patellatendinopathie is noodzakelijk.