Met deze schaal kunnen zorgverleners de juiste sedatiediepte bepalen door te kijken naar reacties op verbale of fysieke stimuli. De schaal varieert van +4 (bedreigend), +3 (zeer geagiteerd); +2 (geagiteerd), +1 (onrustig) tot -1 (slaperig), -2 (licht gesedeerd), -3 (matig gesedeerd), -4 (sterk gesedeerd) en -5 (niet wekbaar) met 0 als 'alert en kalm'. Zorgverleners beoordelen de patiënt stapsgewijs: eerst observeren, dan aanspreken (oogcontact, naam) en indien nodig fysiek stimuleren.

Deze dubbelblinde double dummy RCT toont aan dat na een ineffectieve behandeling met intraveneus haloperidol het proactief schematisch gebruik van intraveneus lorazepam al dan niet in combinatie met haloperidol, de aanhoudende rusteloosheid en/of agitatie op korte termijn verder kan doen afnemen bij patiënten met gevorderde kanker en delirium in de palliatieve zorgomgeving en dat in vergelijking met het opdrijven van haloperidol. Deze studie is van goede methodologische kwaliteit maar de resultaten zijn gebaseerd op een kleine steekproef wat de resultaten weinig robuust maakt.